Sorgu Şiiri - Yorumlar

Beni, seni, onu yaşamaya bağlayan şeylerdir belki: düşler, hayaller, safhalar.
İnanmaya gönül vermiş insanlığın, kendisini yaratma isteğinin bel kemiği.
Geliştiğini sanıyorsun belki her gecen, her günün, her yılın.
Kahrolmakla geçerken bir yığın kahrolası hayatın.
Eski benliğine bakıp aldanma, tek değişen şeyin verdiğin tavizlerken.
Yenice varolmuş kederlerinden saklanmakla uğraşırken bir naçiz bedenin.
Daniskasına vuruyor bu gösteri, bu şehvet, içindeki acizliğin.