Beni dört duvara tıkıp gittiler
Bu aklımı hayra yoramıyorum
Dünyayı başıma yıkıp gittiler
Seni kimselere soramıyorum
Gözlerime hüzün çöktü çökeli
Hasret yüreğimi söktü sökeli
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta