Ey gül yüzlü yağmur!
Sen bir başlangıç olmayı beceremedin.
Sonunun adı ayrılık oldu.
Sana bir demet güneş getirmiştim,
Işıklarım sebepsiz soldu.
Adımı ayrılık mısralarına yazıp,
Sonsuz hıçkırıklara mahkum ettin.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta