Sonumu Düşünemiyom Şiiri - İbrahim Bozkurt

İbrahim Bozkurt
67

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Sonumu Düşünemiyom

Aklım, fikrim zedelendi evdeyim,
Rabbim yalvarıyom, sen himmet eyle.
Bu yolda ben böyle gidersem eğer,
Ben kendi sonumu, düşünemiyom.

Bu nasıl anlayış, bu nasıl bakış,
Kendimle baş başa kaldığım vakit..!
Bende, garip garip haller oluyor.
Ben kendi sonumu düşünemiyom.

Evde yalnız olmak zor gelir bana,
Biri gelip sormaz burda halini!
Damın deliğinde böyle kalırsın,
Ben kendi sonumu düşünemiyom.

Mecnun olmuş halden hale düşersin,
Nerden gelir nere böyle gidersin.
Nerde yaşadığın nasıl bilmezsin.
Ben kendi sonumu düşünemiyom.

Bozkurt'um bu böyle, olmaz ki kardeş,
Sana söyleyecek söz bulamıyom.
Zaman tükeniyor ömür bitiyor.
Ben kendi sonumu düşünemiyom.



İbrahim Bozkurt
Kayıt Tarihi : 23.9.2019 13:31:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Güncelleme tarihi:23.09.2019 pazartesi saat 12:00 Bahçelievler-İstanbul. Dünyadaki yaşamlar ve yaşamımızı düşündüğümüzde duygulanmamak insanın elinde değildir. Öylesine duygulu bir anımda amatörce yazdığım bu şiiri okuyucuların dikkatine sunuyorum.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!