Sonun meskenidir ki o semavi ufuk,
Sonun bittiği yerden başlayan sonsuzluk.
Bir çuvaldıza tutturulmuş parşömen misali,
Şimdi önüme set çeker umutsuzluk!
Tırnaklarımın arasında kalan bir parça kin,
Sanki tüm uzvumu titreten bir garip cin!
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Tırnaklarımın arasında kalan bir parça kin,
Sanki tüm uzvumu titreten bir garip cin!
Velhasıl ruhumun katl fermanını vermiş gibi,
Sonsuzluk, sonu mahveden bir metin…
Kevser Hanım!
mısralar yine dolu dolu kaleminiz kavi olsun muhabbetle tam puan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta