Sonsuz İkram Şiiri - Saliha Ravza Olgun

Rahmet serpişiyor gökten,
Hülyalarımın üzerine...
Kıble açık,bulutlardan süzülüyor ışık.
Toprak fısıldıyor,bitkilerin köklerine:
"Çıkarın başınızı güne!"
Avuçlarımda biriken tohum,vuslatın nişanı.
Her bir damlası şükrün ilk yazısı.
Mühürledi vakti ne keder kaldı ne de sızı.
Ve nihayet...
Doğum başladı.
Eşlik ediyor gökkuşağının rengi
Ve yerin enfes kokusu.
Gebe bekleyen ve gün sayan duanın münacaatına.
Ebesi sabır,
Sancıları bahtiyarlık...
Vakti ise sonsuz ikram.

Edremit.