Sonsuz Felek Çarkı Şiiri - Kasım Kobakçı

Sonsuz felek çarkında güneşler yanar durur,
Parlak ayın yüzünden gümüşten nurlar vurur.
Yıldızların raksıyla semada doğar sürur,
Göktaşı düşer yere, bulutlar yüklü gurur.
Zühre kamer peşinde ahenkle döner heman,
Kainatın sırrını sabit seyyare korur,
Zulmeti delip geçen nuru âlem soğurur.
*
Ummanların bağrından köpüklü sular akar,
Rüzgar vuran yelkenler sahile doğru bakar.
Mavi deniz üstünde fırtına şimşek çakar,
Sakinleşen limanda gemiler demir atar.
Dalgaların sesinde gizlenir derin nida,
Katre katre damlalar ırmaklar olup çıkar,
Sahili döven sular her gün bendini yıkar.
*
Gülşendeki bülbüller goncanın yüzün görür,
Bahçıvanın eliyle bahara neşe yürür.
Rengarenk açan lale toprağı süsler bürür,
Hüzünlü sonbaharda gazeller orda çürür.
Şebnem düşmüş çimenler sabahın seherinde,
Reyhan kokan rüzgârlar bulutu göğe sürür,
Sevdalı esen rüzgâr aklı baştan götürür.
*
Nağmeler döküldükçe makamlar çağlar coşar,
Sazın sırma teline mızraplar hızla koşar.
Bestekarın ruhundan dökülen avaz taşar,
Şarkılar kanatlanıp yüce dağları aşar.
Kemanın yaylarında gizlidir ince feryat,
Türküler diyar diyar dillerde gezer yaşar,
Udi taksim yaparken duyanlar buna şaşar.
*
Divit kâğıda değer, inci gibi harf dizer,
Usta bir hattat eli satırı ölçer süzer.
Altın varak üstüne nakkaşlar desen bezer,
Kelamın gölgesinde nice manalar gezer.
Defterin yaprağında dökülür ince sırlar,
Okuyan arif kişi yazılan gizi sezer,
Cahilin kaba sözü narin kalpleri ezer.
*
Mermer taşlar üstünde usta bir bina kurar,
Sağlam sütunlar ile yüksek kubbeyi sarar.
Gören gözler yapıda eşsiz bir ahenk arar,
Temel taşı derinde sarsılmaz bulur karar.
İşçinin çekiç sesi yankılanır taşlarda,
Zamanın rüzgarları duvarı boşa yorar,
O muazzam abide kainata sır sorar.