Ne sen sor benim saçmalıklarımı..
Nede say bir bir günahlarımı.
Düşüp düşüp nefis çukurlarından,
İnsan olarak yine doğrulduk dünya düzünde.
Mamur değildi yüreğim hiçbir mevsim.
Günler keyfu cefa ile teslim etti beni geceye,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta