Hüznü mısralarında harmanlamış
Satır satır güz yangını
Kış gülümsemesi
Güneş bakışlarını çalmış
Solarken sayfaları
Koparma bakışlarından
Bakışın gülüşüne karşı
Sesin sesine
Mevsim o mevsim değil sanki yine
Baharı böyle bekleme
Erken açan çiçekler solar derler bu mevsimde
Kışın en sert geçmesi beklenirken
Satırları kelime kelime boğan
O cümlelere benzeme
Noktayı virgülü geçip
Cümle uzatmalara
Bak sen böyle değildin
Bir şiirle gelirdin
Gökyüzünü bir sayfada boyamak
Sonra sonsuzluğu anlatmak
Noktanın bir yüzünde sınırlı mı
Kalemin avuçlarımda
Bir sayfa daha
Kaybolmak dediği
Fırtınaya kafa tuttu rüzgar
Böyle dağılmak mı var
İçinde ben olan cümleleri bırak
Haline bakılınca
Mevsimde katıldı rüzgara
Bu dökülme rüzgara sarılmaksa içinde
Gözlerin ayrı gökyüzü ayrı hüzünde
Bak bazen bulutlara sarılan yağmur
Gözlerinde damla damla çağlayan olurken
Yüreğinin dokunulmazlığı
Göğüs kafesine işlenen sessizliği
İşaret eder
Unutalım tüm hikayeleri şiirleri
Sen gündüzü tut ben geceyi
Gün gibi bakışlarında zaman şimdi
Yılları birlikte geçirdiğimize kim inanır
Karşıla zamanı
Sessizliğinde kayboldum de geceye
Şehrin yoksulluğu
Gülümsemeni paket taşları gibi
Dizmek mümkün mü her sokağa
Adımlarından yoksun bir şehrin
Her sokağını sana bağlamak şiir gibi
Bir de düşmek var
Zaman bakışına takılmış deseler
Durdurur mu günü
Daha dün günü tutacakmış gibi
Yarına sarılmak
Her Aralık kışı başlatmak
Sen bazen Sonbaharı alıp
Zaman sensin
An be an bakışlarına tutuklu
Salını verir saatler
Akrebi yelkovanı tutarken saniyeler
Dakika sensizlik
Günü tut
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!