Kaç cümle sildim yine
Yok ne söylesen kafi değil
Terazinin kollarından düşüyorum
Ölçü niyetine
Ağırlık diyor
Sanki o da ölçü değil kendine
Bu sarılmalar
Yüzüne dökülen perçemleri çek
Bir şiire meydan okuyan bakışlarda
Rüzgar alabildiğine rüzgar
Mevsimin bakışlarında böylesine yer etmek
Dağılmanın aksi sanma bakışlarında
Sol cebinden düşürdüğü
Sevgilerdenim yine
Bakışlarının boşluğu şaşırtmıyor
Beklentin olmamalı demek kolay
Yaşamaktan beklentin ne hayat
Yüreğim dolu dolu
Sende yüzünü almayan
Bir şiire yazılmak istedin mi
Mevsimlerce kayboldun mu
Bir sayfa dökümü kendinde
Hüznü Sonbahar alsın
Yüreğinin yangınını bilen mevsimde
Bak dağıldığımı görünce mevsim mevsim
Ona sarılan rüzgarım
Her bestesi adına şarkılarımın der
Sayfalarca döküm içinden bana
Kimse şaşırmasın demiş buna
Öyle hemen koşup kollarına
Bir başlık bu kadar uzun olmamalı
Bende biliyorum kısa cümlelerle
Tasvir etmeyi onu
Bak yine satır satır kayboluyor cümlelerinde
Sayfalarca kaçış mı yol açmak yüzüne
Kelime kelime düşme diyerekten
Anlamı olmayan sözcük sanki
Manaya vurmak sözü garip yani
Bakışlarını bakışlarıma taşıyan satır o belli
Uzun yollara senle başlamak dediği
Cümle cümle sarmak belli kelimeyi
Bir de küsmeleri var
Sende bilirsin unutmak sadece hafızaya yüklenen bakış
Oysa yüreğin yaşamın her saniyesinde
Bildiğini sanıyor yine kalp işte
Artık düne düşüyor bugünü yad etmek
Yarınımsın derken
Yaşanmamışı sevmek
Yine zamansız hüznün
Seni yenmesine şahit gün
Güneş bulutların arkasına saklanırken
Bakışlarına siyah hakim diyemeyiz
Küllenmiş bir grinin hüznü anlatması
Yağmura meyilli bakışlarında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!