Birden bire söndü ışıklar
gözler kör, hisler tetikteydi
görmesem de adımlarımın bıraktığı çaresizliği
ışıklar söndüğünde hep benimleydi
çocukluğumda da korkardım karanlıktan
hiç yanmazdı sönen ışıklar,
korkularımda hiç yanmazdı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta