Kardelenler gibi büyüdükçe başını eğebilen biri
her yıl sonbaharda,
yapraklar dökülürken yavaş yavaş
karıncaların görünmemeye başladığı
kahverengi toprağa,
bir hüzün kaplardı içimi,
kararırdı nedense gönlüm,
ama bu sonbahar farklı,
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta