Sonbaharın mutluğu yaşıyorum
Bedenim papatya olmuş
Kokusunu içime cekemesemde
Yalnızlıktan kaçıyorum işte
Kelebek etkisi gibi
Seviyorum hayatı onca yıkılmışlığa rağmen
Her veda iz bırakır,sadece zaman tükenmez
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta