devinim sürecinin başlama atışıdır,
dışa dönük hüzünler koşuşturur içinde...
üstüm başım sırılsıklam yaprak;
üstüm başım sırılsıklam sonbahar... ve
ressamın fırçasında,tuvalin rengarenk doyması,
nakış nakış işlenmiş bir atlas /
durur sırtımda öylesine yaşanılası...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




şiirin söylemi olan sözcüklere baktımda mevsimin tüm güzellikleri şiir ustalığıyla örülmüş. Ruhu dingin bir insanın fırçayı alıp doğayı tuvale resmetmesi. Ama ruhunun derinliklerindeki güzellikleri katarak. bedri Rahmi görse tırnaklarını ısırırdı.
Gördüğüm bulutlarla ağaçlarla şu saatte uyusam ruhum dinlenecek. Teşekkürler,Ali İhsan Bey.
duruyor mu gözlerinde ki erguvan! /
yoksa,döküldü mü yanaklarından? ,
silme yeşilleri mi canımın goncası....
offff
Ali İhsan Bey,
çaktın beni erguvan kokulu yemyeşil bir dünyaya...
teşekkürlerr
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta