Bir sonbahar da öğrendim ayrılığı
Tek başına uyanmayı sabahları
Akşamları boş duvarlar ile arkadaş olmayı
Dönüp gitmenin acısını yaşadım yüreğimde
Sırça köşkün parçalanmasını gördü gözlerim
Önce kızılcık şerbeti içirip,öğrettiler sonra susmayı
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Insan zor gününde kaçanı ve yanında durani unutmaz... zor günlerde belli olur ınsanın duruşu ve karakteri..
Yüreğiniz sağolsun sevgiler selamlar sunarım
Yüreğinize sağlık tek kelime değmezmiş demek. Korunmuşum şükürler demek gerekir... Bazen de nokta yı iki nokta koymak gerekir.. Saygılar .. SELAMLAR ..
Tebrik ederim
Mesut bey,
kutlarım sizi.
Selam ve
muhabbetle...
Tebrik ederim gönül dostum bu ne güzel şiir dost Kaleminizin gücü yine güçlü yüreğinizin sesi ellerinize hükmetmiş yüreğinize kaleminize sağlık yüreğiniz güçlü kaleminiz daim olsun 10 + puan
tam puanla ararken bulduğum bu çalışmanızı tebrik ediyorum hocam.eeee artık yeni çalışma koyun sayfa fazla aranmayalım.
Bir sonbahar da tattım terkedilme acısını
Harf, harf, hece, hece kazıdılar beynime
Acıkanlar akıttılar kalbimden içine
Hepsini karıştırıp kattılar ihanet kokteyline
O mevsimde kuruttular sevda pınarımın kaynağını....SONBAHAR HÜZNÜN AYRILIĞIN MEVSİMİ SANKİ.... ŞİİRLERDEN BİR BAŞKA YANSIYOR...GÖNÜL SESİNİZ SUSMASIN TAM PUAN...
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta