Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Geceye karıştı ıssız dalgalar
Çünkü
Karmaşık bir denklem endişesi saklı
avuçlarında
Koş desem
Yangına kavuşacak dudakların
Ve yine son vapur düştü aklıma
“yolsuzum, biletsizim, sensizim o gece…”
özlem duygu ve hakimiyet bir arada kutluyorum kaleminizi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta