Son Umutlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Yürek deli tay gibi, dağları aşıp koşar,
İçimde bir fırtına, bendini yıkıp coşar,
Zaman sel olup akar, sevgiler dolup taşar,
Gözlerin uzaklardan, gizlice arar belki.
*
Ömür dediğin rüya, su gibi akıp geçer,
Kimi dertten kahrolur, kimi neşeyi seçer,
Hasret eken yürekler, gün gelir vuslat biçer,
O eski günümüzü, kalbin de arar belki.
*
Saatler durmak bilmez, saniyeler hep vurur,
Susuz kalan çiçekler, toprak üstünde kurur,
Hatıralar içimde, dimdik ayakta durur,
Yitip giden sevdamı, yollar da arar belki.
*
Şehirler sessizleşip, çöker bir kara duman,
Acı tatlı günlerden, kalmadı artık aman,
İnsanları yoruyor, hızla tükenen zaman,
Gönlündeki ateşi, küller de arar belki.
*
Karanlık gecelerde, gökyüzü çok mu serin,
Uykusuz gözlerime, iniyor keder derin,
Ne yapsam dolmuyor hiç, sol yanımda o yerin,
Biten o masalımı, diller de arar belki.
*
Hayat bir kilim gibi, ilmek ilmek bir nakış,
İçimi ısıtıyor, o ilk gördüğüm bakış,
Gönül kafeslerinden, zordur geriye çıkış,
Titreyen ellerimi, eller de arar belki.
*
Rüzgarda savruluyor, daldan düşen her yaprak,
Yağmurla kucaklaştı, çatlamış kuru toprak,
Bizim umutlarımız, neden bu kadar uzak,
O beyaz günleri de, yıllar da arar belki.
*
Baharı bekler iken, geldi çattı bir ayaz,
Kalemim aşka küsmüş, kağıtlar temiz beyaz,
Bu hasretin sonunda, şarkımı dinle biraz,
Solan tebessümümü, yüzler de arar belki.
*
Gökyüzünde martılar, çırpıyor özgür kanat,
Zorluklara güleriz, yaparız aşka inat,
Seninle güzel idi, koca dünyada hayat,
Eski neşelerimi, sazlar da arar belki.
*
Rüzgarlar uçururken, tepelerden serin yel,
Hatıranı okşadı, saçlarıma değen el,
Gözlerimden dökülen, oldu mu koca bir sel?
Kalan son umutları, gözler de arar belki.