Bir yaz rüzgârı üşüttü o solgun sabahı,
Ayrılığın boynuma dolandığı o ıssız anı...
Ne bir veda sözü döküldü o gün dudaklarından,
Ne de derman kaldı dizlerimde, koptum dünyadan.
Gözlerinde takılı kaldı ruhum, son kez baktığın yer,
Sanki o saniyede bitti ömrüm, üzerime çöktü mahşer.
Ardından baka kaldı bu yaşlı, bu yorgun gözler,
Dilim lal, yüreğim darmadağın... Neye yarar ki artık sözler?
Kayıt Tarihi : 8.09.2026 23:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!