Son Parça Şiiri - Onur Teryakioğlu

Bin parçalık bir deniz, kurdum gece masama,
Mavileri ayırdım, sabaha kadar tek tek,
Son parça kalınca da, kaçtım kendi odama.

İş teklifi geldi de, zarfı açmak ne gerek,
Çekmecede sarardı, bir kez bile bakmadım,
Beni seven geldi de, kırdım ince bir yürek.

Son parçayı halının, altına ben sakladım,
Yarım kalan ne varsa, bana daha yakındır,
Bitmiş bir şey olmaya, bir kez de yaklaşmadım.

Masadaki o boşluk, kahve fincanımındır.