Son Onaltı Şiiri - Çağan Arköse

Sana yazamıyorum.
Parmaklarım terbiyeli artık.
Ama kalbim eski bir ev gibi hâlâ;
kapıları kapalı,
ışıkları yanık.

Bugün seni değil de
seninle kurduğum ihtimalleri özlüyorum.
Belki hiç olmayacak olanı,
belki de en güzel hâlini.

Bilmeni isterim ki
yazmıyorum diye unuttum sanma.
Bazı aşklar diri diri gömülür mezara —
iyi bilirsin, ilk toprağı da sen attın sonuçta..