Son Nokta
Uzun süredir almamışım elime kalemi,
Sayfalar bombos kalmıs,
Demek ki duygular şiddetini yitirmiş,
Ama son bır kez daha,
Yasanmışlıkların adına,
Elımde kalemım.
Gözler boş bakmaya başladığı an, Bitermiş duygular,
Söylenmesi gerekenler,
Söylenmesede olur demeye başladıysam,
Sonkezler,
Yapılmasada olur diyorsam,
Ve Bende, Eski Ben'e dönüyorsam,
Zaten yazılacak 3 5 satırdan ibaret,
Umudum var gibi, kucuk yalanlar söylemeye gerek yok,
Ya da farklısın demek örtmüyor gerçekleri,
İçindeki öfke büyüdükçe,
Ve gerçekleri,
Ne kadar tersi söylensede, gordukce,
Sevgi ne kadar aciz kalıyormuş,
Sonuçta her insan aynı değil,
Değil mi?
Ben başlarda yaşarım sen sonlarda,
Ama son sondur degişmez hiçbir zaman,
Sadece biraz zaman,
Söylediklerimde yalan yoktu,
Duyduklarımda da olmamasını dilerdim,
Ama kandırdığın Bensem,
Zaten harcanacak insanmışım gözünde,
Neyse artık üç noktalık zamanları bitirdim,
Son sözleri söyledikten sonra,
Herşeyin sonuna sadece bir nokta,
Birkaç çerçeve,
Birkaç resim,
Birkaç anı sadece,
Artılarıyla, eksileriyle,
Mutluluğuyla,
üzüntüsüyle,
Bir devrin kapanması,
İçte olmasa da,
O da yakında
Ve son nokta.
Bahattin TANÇ
02.07.2010
Bahattin TançKayıt Tarihi : 29.12.2010 23:21:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!