Son Liman Şiiri - Suskun Şair Fazlı Acar

SON LİMAN

Bir sessizlik çöktü eski neşemden,
Konuşsak yalan olur, sussak hüzün.
Gözlerinde gitmek var, bilirim ben,
Her anımız bir vedaya dönüşür.

Hangi deniz aldı umudumuzu,
Fırtına mı kopardı bizi bizden?
Bir mendile sözlerimizi sardık,
Her izi, her kokuyu sakladık biz.

Son limandayız, gemiler kalkıyor,
Arkana bakma, ben sensiz yanarım.
Bu şehir, bu gökyüzü tanır bizi,
Ama artık yabancı oluyoruz.
Aşk, ikimizin verdiği savaştı,
Bu yenilgi kalbime sığmaz artık.

Duvarlara vuran gölgemiz eksik,
Bir yanım hep boşluk kalır sanırım.
Saçına yemin eden bu ellerim,
Şimdi nasıl sensizliğe alışır?
Giden de kalan da acıyı taşır,
Bilirim, bu yollar geri dönülmez.
Bıraktığın her iz içimde yara,
Adın dudaklarımda kalır yine.

Ah düşer içime, kırılır zaman,
Hoşça kal desem de dilim varmıyor.
Sen git, burada aşkım seni bekler,
Bu ıssız limanda seni beklerim.

Suskun Şair Fazlı Acar