Son çalan konçerto bu, son dansın son perdesi,
“Ah”la döner o beller Son âhın son sahnesi.
Bir ân ki o son nefes,dönülmez epilepsi.
Ölüme direnişin, ürperten son refleksi.
can hulkeye dayanır hırıltılı nefesi.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




İrfan ile süsleyebilmekte bütün mesele zaten. O zaman gerçek hürriyete kanat çırpılıyor.Kutluyorum Değerli Hanımefendi'yi
İrfân ile süslense, ölüm ne ballı şerbet,
Ölüm ki şeb-i arûz, dünya ne acı gurbet.....!
Yazan gönül sağ olsun... 10 puan +ant. Daima tatlı sonlara, sevinçlere...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta