İnsanca yaşayacak..
Ne bir şehir kaldı..
Nede bir kasaba..
Her yer kalabalıklar..
Boş gürültüler..
Kirli zihinler..
Kirli hava..
Kalpler fesat yuvası..
Dillerde yalanlar..
Yemeğe çalışıyor..
Birbirini insanlar..
Böyle bir ortamdan..
Kaçacak..
Sığınacak tek yer..
Mezarlıklar..
Bir sessizlik..
Bir huzur..
Kimse kimseye..
Kötü bakmıyor..
Kimse kimseye..
Kuyu kazmıyor..
Aldatmıyor..
Herkes aynı..
Beyaz bir elbise giymiş..
Sükûnetle yatıyor..
Gel otur bir köşede..
Konuş ruhunla..
Kafanı dinle..
Kendinde dinlen..
Burada egolar yok..
Bir zarar gelmez..
Olmasın bir endişen..
Burası mezarlık..
Savaş yok..
Irkçılık yok..
Dincilik yok..
Kavga yok..
Burası barış dolu..
Elde kalan..
Yaşayanlar içinde..
Son huzur yeri..
Ayhan M.
Kayıt Tarihi : 17.10.2026 08:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!