Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Serap HANIM, bu yeni şiiriniz çok güzel olmuş çok beğendim, yüreğinize sağlık, kutluyorum. Selam ve saygılarımla.
Bu güzel çalışmayı yürekten tebrik ederim. yazan kalem var olsun
sevda böyle bir şey olsa gerek vuslata erilmesede son tutku son sevda olarak gidectir son nefeste kutluyrum serap hanım kaleminiz sevgi dolu yüreğiniz var olsun coşkunuz duygulu anlatımınız hiç eksilmesin
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta