Düğümlendi kelimeler, kâğıda dökülen boğazımda...
Kırmızı mürekkepler aktı, kalemimin ucundan baharıma…
Sessiz girdaplara gömüldü umutlarım, denizin dalgalarında…
Kırıldı hayallerim, yapraklarımın dalındaki solan tacında…
Kasık kavruldu bedenim engin güneşin, zalim bakışlarında…
Yıldızlarım söndü yavaşça, meşale ile tuttuğum avucumda…
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca
Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün
Masal şehirlerini geçerken hızla
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de
Devamını Oku
Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca
Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün
Masal şehirlerini geçerken hızla
Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de




Çığlıklar yankılandı semanın uçsuz bucaksız kollarında…
Boynumun bükülen çiçekleriydi, gözlerime gülen son baharımda…
Yürekten alkışlıyorum 10 puan
Demek ki kişinin baharına renk veren bir başka şey var yüreklerde boy veren... Ne yaşı ne başı, ne yaz ne de kışı…
Kaleminize sağlık Sayın Mehmet Çiçek...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta