Sarıydı,
Sonbahardı
Nemliydi,
Ağlıyordum.
Islaktı,
Üşüyordum.
Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Devamını Oku
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,




Desem ki...
İnan bana sevgilim inan,
Evimde senliksin, bahçemde bahar;
Ve soframda en eski serap.
Ben sende yaşıyorum,
Sen bende hüküm sürmektesin.
Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,
Rüzgarlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber.
Günlerden sonra bir gün,
Şayet sesimi fark edemezsen,
Rüzgarların, nehirlerin, kuşların sesinden,
Bil ki olmuşum.
Fakat yine üzülme, müsterih ol;
Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini,
Ve neden sonra
Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede,
Hatırla ki mahşer günüdür
Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.
ahenk,kompozisyon,kafiye kalitesi..hepsi var şiirde..güzel bir şiir .vahdet nafiz aksu
bütün sonbaharlar ayrılıkmıdır.evet. sen benden ayrılmasan yada ben senden ayrılmasam bütün yapraklar agaçlardan ayrılacaktır.belki avuçlarının içinden belkide bakışlarının arasından.tebrikler.
ibrahim derin [email protected] antalya
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta