Atmış bir yıllık ömrü, bir kalemde harcadım.
Bilmem nerede kalır, atacağım son adım?
Gece, gündüz yoldayım, yıl yılı aratmakta;
Düşe kalka gidiyom, güçsüz kolum, kanadım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Endişeye mahal yok Mehmed bey kardeşim. Gençlik ve dinçliğini yaratılış gayesine uygun şekilde harcayan ihtiyarlar bahtiyar ihtiyarlardır.Üzülmesi gerekenler gençlik ve ömrünü bad-ı heba boşa harcayan gafillerdir. Bu dünyanın mahiyeti ve hayatın gayesi yüce kitabımızda bütün detaylarıyla açıklanmaktadır. Ne mutlu kitabulllah ve sünnet-i resulullahın ölçüleriyle yaşayan salih ve muttaki mü'minlere. Zira onlar için ahirette sonsuz bir saadet vardır.
Hayırlı sınavlar hayırlı çalışmalar.
Ömür tükeniyor her gün her saat
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta