//Son şiir, son kıtalar... Mısraları nereye bilemiyorum...\
Değince göğsüme dilinin hançeri, şahadet sanıp gülümsedim...
Sedam göğüne değince, bahar deyip filizlendim yurdumuzun toprağında...
Mevsimleri unutup dörtten fazlaya bölünce; Ebed bir andır ve ben sakladım!
Mehtap senin gözlerinde deyip, ben kameri ağlattım...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta