Son Şiiri - Lokman Polat

Lokman Polat
9

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Son

//Son şiir, son kıtalar... Mısraları nereye bilemiyorum...\

Değince göğsüme dilinin hançeri, şahadet sanıp gülümsedim...
Sedam göğüne değince, bahar deyip filizlendim yurdumuzun toprağında...
Mevsimleri unutup dörtten fazlaya bölünce; Ebed bir andır ve ben sakladım!
Mehtap senin gözlerinde deyip, ben kameri ağlattım...

Dünya dönerken değirmiş her şey, sen neden bende kaldın ?

//Son şiir, son kıtalar... Mısraları nereye bilemiyorum...\

Açınca gözlerimi derin uykuya dünya yalanı neymiş anladım,
Zaman sen ile yelkovan yokluğunla; sonrasızlık,

//Son şiir, son kıtalar... Mısraları nereye bilemiyorum...\

Yazmak ne acı bir eylem, Kim bilir ?
Satırlar arası evrenleri gezmek ve yorulmak...
Mümkün değil her kalemi okumak...
Anlamak...

Lokman Polat
Kayıt Tarihi : 7.8.2022 15:33:00
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!