Yapmaya korktuklarımız yaptıklarımızı sollamış.
İçimizdeki sevme arzusunu soğuruyor mutluluklar.Her yaşantı biçimsiz bir 'son'u tetikliyor 'son' diye kafamızda çizdiğimiz acılarımızla.
'Son' ne kadar korkunç bir kelimedir ki çoğu insana hiç gelmeyecekmiş gibi bekletir kendini...ve bilmezler ki aslında tüm başlangıçların olmayan bir 'son'dan türediğini...
Yanlızlık isteriz zamandan.Yanlız içilen sıcak ve acı bir kahve için yanlızlık!
Sıcak bir yanlızlıkta ararız hep soğumuş muhabbetleri.
Geçmişte edemediğimiz her söz,konuşamadığımız her kişi,kavuğa oturtulmamış her laf,yüze tükürülmemiş her nefret acıtır yüreğimizi.Başlarız o an da söylenmeyen ve bir daha söylenme ihtimali olmayan,içimizde kabuk bağlamış sancıyan her kelimeyi.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta