Somut Veri Şiiri - Kasım Kobakçı

Somut veriye bağlıyım her an,
Kısmi kanıt sunduğun o zaman,
Saf aklın nuru sistemi kuran,
Külliyattır zihni iyi saran,
Zümresi tetkikte öze bakar.
*
Vakit vakit gelen bulgu kesin,
Yürekten uzak duygular serin,
Söz keser sayılar alan derin,
Düş kuran kısımlar donuk metin,
Tayfası mantıkla içten yakar.
*
Takımın dağlarda silik hudut,
Bölüğün nehirde yiten soyut,
Kesimin ağaçla dolu somut,
Kısmı makineyi iten komut,
Zümresi sisteme çarklar takar.
*
Ekibi bilgi peşinde yasal,
Payı ıssız çölde mutlak doğal,
Kıtası denize inen kural,
Şahıslar tetkikler gören masal,
Bölüğün veriyi içe sıkar.
*
Zümresi tik tak işleyen saat,
Tayfası formlarda biten sanat,
İncelenen sesler olur bayat,
Çizginin kökeni somut hayat,
Takımı ezberi kökten yıkar.
*
Payı mantık ödenen tek bedel,
Zümresi düzene atar temel,
Lakin tümüyle hesaplar nicel,
Tamamı yer yer bölünen emel,
Zihnin özünde hep şimşek çakar.