Otur, soluklan.
Nefesin kuşlara oksijen, kelebeklere ömür oldu; bak.
Sana sormasınlar, cevap verme hiçbir canlıya; mimiklerin bana lazım.
Soframı doyuran, uykuma derinlik veren kadın, ah ne güzelsin; farkındasın.
Suyun akışını değiştiren bir endamın var; saçlarını toparla da kuşlar sarmaşık sanmasın.
Doğrudur, yorgunsun; ama omuzlarımda bir evin, bir akşamın olduğunu unutma.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta