"Öğretmenim!" diye başlayan şikâyetler,
Ne biter, ne de bitecektir.
Hiç bitmeyen sevda sizinle var olacak.
Saf sevgilerin somut şekilleri.
Bu günün minikleri, yarının büyükleri.
Gül bahçesinin susmayan bülbülleri.
Gökteki yıldızlar gibidir öğrenciler.
Menfaat dünyasının sevda çiçekleri,
Bahçıvanın solmayan gülleri.
Bal arıları,
Karınca yuvaları,
Çocuklar değil mi dünyanın süsleri!
"Öğretmenim!" Ayşe kalemimi aldı.
"Öğretmenim!" Silgim kayboldu.
"Öğretmenim!" Annem...
"Öğretmenim!" Çantamm...
Bitmek bilmeyen enerjiyle,
Sabahtan akşama sınıftan bahçeye,
Bahçeden sınıfa oyun ve hayal taşırlar.
Bir karınca yuvası gibidir onlar.
Solmasın bu çiçekler sakın!
Onlara her daim gözünüz gibi bakın!
Emin KEVEN
2002
Kayıt Tarihi : 13.04.2011 18:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!