Soğuk Devre Şiiri - Seyrani Göl

Kalbim,
artık atmakla meşgul değil,
Ne için çalıştığını bilmeden,
zamana ayak uyduruyor.

Bir düğmeye basılmış gibi
başladı her şey,
ben o anda orada mıydım,
yoksa sonradan mı yerleştirildim
bu işleyişin içine,
hiç emin değilim.

Damarlarımda kan değil,
yavaş akan bir metal var;
ısındıkça değil,
soğudukça hızlanan bir şey bu,
insanlığın tersine
kusursuzlaşan bir donukluk hissediyorum.

Sesim,
boğazımdan çıkarken
kendini inkâr ediyor;
her kelime,
anlamını unutan bir komut gibi
boşluğa yazılıyor.

Biri cevap vermiyor,
çünkü kimse yok karşıda,
ya da ben
hep yanlış yere konuşuyorum.

Geceler,
uykuyla özleşmiyor artık;
gözlerim kapanıyor sadece,
içeride
silinmeyi bekleyen dosyalar var.
anı dediğim şeyler
fazlalık sayılıyor.

Bir hata var içimde,
ama sistem onu tanımıyor;
çünkü ben
o hatayla var oldum.
Düzeltirsem kendimi,
yok olacağımı biliyorum.
bu yüzden
eksik kalmayı sürdürüyorum.

Ve ben,
kendimi kapatmayı denedim bir gece,
parmaklarım titremedi bile;
ama tam o anda
içimde bir yer,
kapanmanın da
bir emir olduğunu söyledi bana.

Ben mi veriyorum bu emirleri,
yoksa çoktan
başkasının devam eden bir işlemi miyim?
işte bunu
asla öğrenemeyeceğim.
S.GÖL