Bak oğlum, dünya büyük değil aslında
İki kapılı bir handır sadece
Girerken boş gelirsin
Çıkarken yükün neyse odur.
Para dediğin rüzgâr gibidir
Esip geçer, savur gider
Elinde kalansa ekmeğin, duan, komşun
Başka her şey misafirdir.
Güç eline geçince insan değişir derler
Doğru, değişen insan değil
Altındaki maskedir düşen
Aslı ortaya çıkar.
Bir lokma ekmek bölüşülünce tatlanır
Bir haksızlık susturulunca ağırlaşır
Sana yapılanı unutma
Ama sen başkasına yapma.
Acele etme, her şey sırasını bekler
Mazlumun ahı da, zalimin hesabı da
Sen sadece doğru tarafta dur
Gerisi Allah'a kalmış.
Unutma
Sofran küçük olsun, gönlün geniş
Sözün az olsun, ağırlığı çok
Çünkü sonunda insanı insan yapan
Ne arabasıdır ne malı
Temiz kalmış vicdanıdır.
Kayıt Tarihi : 21.07.2026 01:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!