güneşli bir bahar günü
vakit kuşluk...
köyün ortasında bir ev
avluda esmer bir çocuk
tekne kazıntısı, kapı sürgüsü
o benim işte,
gözüm teşvişte
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ne kadar hoştuuuu..tebrikler hocam.selamlarımla
Harika bir anlatımla inci inci işlenen dizeler..Yürekten kutluyorum üstadımı..
Saygılar....
Anaolun insanının kokusu sinmiş şiire. Yüreğinize sağlık...Selamlarımla
gidiverdik çocukluğa......tebrikler...teşekkürler.....
çok güzel, az, öz, anlamı derin. Tebrikler.
İnsan yüreğinde bir katre SIZI bırakan dizeler, kaleminizi içtenlikle tebrik ediyorum, paylaşım için teşekkürler selamlar saygılar.
Harika Bir şiirdi. Satırlarında kendimi buldum üstad. Tebrikler, selam,sevgi ve saygılar.
Seyfeddin Karahocagil
Harika bir şiir. Gönlünüze sağlık.
oldu mu şimdi osman hocam perişan ettin bzi gurbette, dizeler iliklerime işledi Allah şahit , iftar etmeden bir kaç şiir okuyayım dedim ama şiir beni okudu kutlarım ilhamınız bol olsun saygılar gurbetten sılaya selam ve dua ile..
Bu şiir ile ilgili 9 tane yorum bulunmakta