Siz hiç Şiiri - Onur Ay

Siz hiç…
Böyle başlar bazı yazılar.
Sonra bir yerde yutkunursunuz.
Çünkü söyleyeceğiniz şey, aslında “o” değildir.
O sabah, gün ağırırken girdiğim denizin suyu hiç işlemedi iliklerime.
Belki de deniz soğuk değildi;
ben, ilk kez hiçbir şeyi düşünmeden içindeydim.
Gün ağırırken denize girmeyi hiç denediniz mi?
Hani o, gün batarken yudumladığınız içecekler var ya…
Onları bir de gün doğarken, denizin kıyısında için.
Salaş bir yerde sabahlayın.
Ayakkabılarınızı çıkarın.
Ayağınız kuma değsin.
Deniz biraz uzakta olsun, biraz da içinizde.
O an geçmişiniz olmayacak.
Geleceğiniz de.
Sadece o an olacak.
Ayağınızı değdirdiğiniz yer sizin olacak.
Denizin sesi sizin,
sabahın sessizliği sizin…
Ve belki o zaman anlayacaksınız
neden bazı yazılar
“Siz hiç…”
diye başlar.