(Günlerden siyah acının kronik rengi!)
Biz gülüyorduk ya oysa vakit daha dündü
İstanbul salınıyordu kendi devinimi ile
Boğaz gerdan kırıyor,
martılar, albatroslar balık peşine düşüyorlardı.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta