Sımsıkı sardığımız ve bizden hiç yelken almayacağını sandığımız en müstesna tutkumuz da uçar bir gün,
Haşarı bir rüzgârın kollarına atar kendisini,
Sanır ki; düşerse yakalar onu ak pak bulutlar...
Lacivert; ıssız bir gecede, okyanusun orta yerinde yapayalnız hayatı kulaçlamaktır...
Yaşamın başlangıcı gülmektir,
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Şapka çıkardım. Böyle düşünmemiştim. İzninizle tanıtım yazısı olarak aldım bu dizenizi. Teşekkürler.
hiç böyle düşünmemiştim evet hayalkırıklığı sitem yüreğinize sağlık
Bravo; doğru bir tesbiti beyan etmişsiniz; ben, hiç böyle düşünmemiştim, sözünüzü okuyana dek.
Teşekkürler, tebrikler.
Gülsüm Tanrıverdi
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta