Sesi gür çıkar devâm zâlime özgü bir nişâne
Kula kul olur avâm hepsinin i’tirâz bahâne.
“Kimin âhı yerde kalmış” dile muhtemel tesellî
Ne kazâ kader tevekkül ne inanç bütün hikâye.
Başa geldi bin musîbet alıverse bir nasîhat
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta