Şişe hamallarının kağıt gemilerde omuzlarındadır yükleri.
Dert hamallarının omuzlarındadır sanki dünyanın yükleri,
Battıkca batıyor gemiden önce.
Hayatları bağlıdır çürük bir urgana inceden ince.
Kırık küpleri keskin sirkeye inceden inceye gülünce
Yıkılır üzüm bağları şişe hamallarının işte o zaman.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta