Sanma ki kurtuluş başka diyarda,
Her şehir aynıdır, her sokak aynı.
Ufuk diye koştuğun seraplarda,
Gölgenle ararsın kendi canını!
Bir sümüklüböcek misali insan,
Sırtında taşır hep o dar zindanı.
Değişse de iklim, değişse zaman,
Gönül puslu ise, neyler cihanı?
Dışarıda cennet arama boşuna,
Mekan dediğin şey kum ile toprak.
Kök salmazsan kendi ruhun taşına,
Kurur gider ömrün, bir hazan yaprak...
Asıl vatan senin içindeki sır,
Ne duvarlar yuva, ne gökler çatı!
Bahçıvan kendinsin, toprağın sabır;
İçinde yeşert ki bulasın Hakk'ı
Kayıt Tarihi : 17.11.2026 07:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!