Ben karanlığın cehaletinde doğdum.
Umut değil — öfkeydi yastığım.
Dostlarım, zehri usulca sundu...
Sevdiğim — susarak mezarımı kazdı.
Aşktı ilk düşmanım,
Nefret — zorlu bir yol haritası çizdi.
Kırık saatler saydı intikamı;
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta