Beslenmemiş ZAYIF kalmış bir SİNEK
Bir gün bir Sineğe rastladım dağda
Tam 15 sene bırakmadım peşini
Böyle mahlûk nasıl yaşamış bu çağda
Görmemişler 100 bin yıldır eşini
Bir dağı kaldırmaktaydı başı
Vücudu tutmuştu dağları taşı
Kanatları kapatmıştı güneşi
Gök kuşağı sandık onun kaşını
Gözleriyle yıldızlara bakıldı
Kemiğinden nice köprü çakıldı
Derisi tabaklandı kakıldı
Çıktı 40 bin çadırın meşini
40 bin sırtlan doydu leşinden
40 binide sıra tuttu peşinden
Dediler ki değirmen olur dişinden
100 kişi sökemedi onun bitek dişini
Sinek ölmüş diye haber aldılar
Eşi dostu hep yanına geldiler
Aman bu onun küçüğü dediler
Hemen yakaladık onun öbür eşini
Bu anlattığım alt tarafı bir sinek
Uzun sürecek anlatamam var böyle birde inek
Üzerinize almayın kusuruma kalmayın
Olmasa yazar mıydım böyle bir sinek
O ha kapıdan giremedi inek
Üzerinize almayın
Kusura kalmayın.
Sözün özü Dede Durmuş ÜNAL
öyle bir merakki
ölümümden bir ay sonra
bir güncük yaşamak
ve
dostu düşmanı


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta