Beslenmemiş ZAYIF kalmış bir SİNEK Bir gün bir Sineğe rastladım dağda Tam 15 sene bırakmadım peşini Böyle mahlûk nasıl yaşamış bu çağda Görmemişler 100 bin yıldır eşini Bir dağı kaldırmaktaydı başı Vücudu tutmuştu dağları taşı Kanatları kapatmıştı güneşi Gök kuşağı sandık onun kaşını Gözleriyle yıldızlara bakıldı Kemiğinden nice köprü çakıldı Derisi tabaklandı kakıldı Çıktı 40 bin çadırın meşini 40 bin sırtlan doydu leşinden 40 binide sıra tuttu peşinden Dediler ki değirmen olur dişinden 100 kişi sökemedi onun bitek dişini Sinek ölmüş diye haber aldılar Eşi dostu hep yanına geldiler Aman bu onun küçüğü dediler Hemen yakaladık onun öbür eşini Bu anlattığım alt tarafı bir sinek Uzun sürecek anlatamam var böyle birde inek Üzerinize almayın kusuruma kalmayın Olmasa yazar mıydım böyle bir sinek O ha kapıdan giremedi inek Üzerinize almayın Kusura kalmayın. Sözün özü Dede Durmuş ÜNAL
Dede Durmuş ÜnalKayıt Tarihi : 24.09.2006 18:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
ben palavra bilmem yalan söylemem abartmayı hic sevmem ne görürsem onu söylerim hayaldi rüyadı tabiki gercek deyildi sakına inanmayın lafıma kanmayın beni boş biri sanmayın şekerim var tatlı vermeyin almayım salık sihat sizin olsun zor gumler benim olsun ben aşmasını bilirim


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!