Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

SON PİŞMANLIK

Kimsenin sözünü ağzına tıkma,
Gönüller tamir et, sakın ha yıkma,
Dedikodu yapıp, canları sıkma,

Aşk bitecek bir olgu değil,
Eğer bitmekteyse o aşk değil,
Sonsuza kadar sürer aşk,
Sonsuz sonsuzu bilmeyende değil.

Ben her nefes alışımda, bir tek seni soluyorum,
İnan sensiz kalışımda, sanki yetim oluyorum,
Güneş doğmuyor üstüme, bir gül gibi soluyorum,
Hayallere dalışımda senin ile doluyorum,

Boğuldum boğulacağım, sen yoksun diye yanımda,

Bu benim son baharım, kış önümde bekliyor,
Güneş görünmez oldu, görüntümden renk yiyor,
Bende her neyi varsa, gitmek için denkliyor,

İlkbaharım da sondu, bu sonbaharım da ilk,
Buna nasıl dayansın, kemiklerimde ilik.

Cumanızı kutlarım,
Allah'tır benim yarim,
Ezelden belirlenmiş,
Ahiret son diyarım.

Son yapraklar da sarardı, kuruyan dallarımda,
Takatim de hiç kalmadı, o güçlü kollarımda,
Sonbahardan kışa doğru, yok kışımın baharı,
Benim için çok geç artık, güller soldu dalında.

SORAYIM MI?
Şimdi sormak istiyorum, üstünüm diyenlere,
Benim taptığım Allaha siz tapmıyor musunuz,
Allahtan başka yoksa bir ilah mı buldunuz,
İnanıyorum Adem Peygamber, benim atamdır.
Yoksa siz Ademi de kabul etmiyor musunuz,

Selam verdim almadılar,
Kimsin diye sormadılar,
Kıyafetime baktılar,
Kapıları kapattılar,

Gözü görmeyen den renkleri sorma,
Sağır olanlardan sesleri sorma,
Adil olmayandan denkleri sorma,

Hala soruyorsan var git yoluna,
Ne sağına bakarsın ne soluna,

Hepimiz bir oyuncuyuz,
Senaryosuz oynuyoruz,
Suçsuz veyahut suçluyuz,
Neyiz diye sormuyoruz.