Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Tek giyimlik bir elbise, insanların bedeni,
Ruhun çıplak kalması da, olmuş ölüm nedeni.

Her insan kendi içinde bulunduğu seviyenin insanıdır,
İçinde olageldikleri seviyeye göre şekillenirler,
Tekamül edebilmekse insanlara yaratanın ihsanıdır,
Bunun farkında olanlar kendi seviyelerini yükseltirler,

Kelimeler iflas etti,
Sensizlik canıma yetti,
Sevenlerim çekip gitti,

Kalmışım ben tek başıma,
Tek başıma, tek başıma,

Tek sana kul olurum,
Sende huzur bulurum,
Budur bende son durum,
Sensin benim varlığım,

Aldatma düşüncesi şeytanın telkinidir,
Aldatan bizden değil, demedi mi Peygamber,
Nefis şeytana giden, yolun tek yelkenidir,
Menzili belirleyen, tercih edilen rehber,

Kuran'nın, İncil'in de, hem Zebur, hem de Tevrat,
Temelleri aynıdır, farklıdır teferruat,
Vahyi Allah(C.C.) gönderir, içeriği hakikat,
Adem(A.S.) 'dir ilk Peygamber, son Peygamber Muhammed(S.A.V.) ,

Ez jı ber te sekınime,.......Senin önünde durmuşum
Bı xwedı ez narım ciki,.....Allahıma bir yere gitmem
Riye tera hin dıbıme,.......Yüzüne alışıyorum,
Berdı te bıbinım car ki......Bırak ta bir kez göreyim.

Tü guli jı dıle mıra,...........Sen gülsün yüreğime,

Tedbir almazsa insan,
Sonuçtan eder isyan,
İnsan düşünen varlık,
Akıldır ona ihsan.

Bazı insanlar sanır ki, zaman kendi elindedir,
Bu gün yapacağı işi, erteleme derdindedir,
Asıl böyle düşünenin, sorun kendi beynindedir,
Tefekkür etmeyen insan, şeytanın dümenindedir.

Sözün bittiği yerde,tefekkürde sorun var,
Tefekkür dışlanırsa,çözülür mü sorunlar.