Son Baharım Şiiri - Sinan Karakaş

Bu benim son baharım, kış önümde bekliyor,
Güneş görünmez oldu, görüntümden renk yiyor,
Bende her neyi varsa, gitmek için denkliyor,

İlkbaharım da sondu, bu sonbaharım da ilk,
Buna nasıl dayansın, kemiklerimde ilik.

Bardaktan boşanmakta, sanki üstüme yağmur,
Sanki beni boğmakta, yerde oluşan çamur,
Günahlarım sırtımda, oluştu bende kambur,

İlkbaharım da sondu, bu sonbaharım da ilk,
Buna nasıl dayansın, kemiklerimde ilik.

Bir bir söküldü yıllar, yapılan bu son hasat,
Hareketli geçmedi, yaşantım oldu vasat,
Görüntümü kaydeder, kayıtta her an rasat,

İlkbaharım da sondu, bu sonbaharım da ilk,
Buna nasıl dayansın, kemiklerimde ilik.