Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

HASİBU ENFÜSEKÜM KEBLE EN TUHASEBU

Hesaplar unutuldu,
Meşruiyet yutuldu,
Laga luga yaparak,
Bu millet uyutuldu.

Allah hiç uzak değil,
Yeter ki gönlünü ver,
Hemen secdeye eğil,
Secde edeni sever.

Sen yakar Allah duyar,

Girdik namaz vaktine,
Mümin sadık aktine,
İki yüzlü insanlar,
Bilin ki uzak dine.

Xani ne ımeye, velle kırıye,.....................Ev bizim değil vallah kiradır,
Tunıkamın wala, pere tüneye,.................Ceplerimiz boş, paramız yoktur,
Lı serma çekıme, gışti pineye,...............Üstümüzdeki elbiseler, yamalıklıdır.

Jı mıra dıbıjın, tü çı duxazi,.......................Bana diyorlar ne istiyorsun,
Her hal hun duxazın, em bıbın tâzi,.........Herhalde çıplak kalmamızı istiyorsunuz

SER ME DINERE

Nızanım ez nızanım,
Bê dran bê zımanım,
Derdı küle mın pıre,
Gaw bı gawa dınalım.

Vicdanın kalibresi, vahiyle yapılmalı,
Zalimler diyorlar ki, vicdanen çok rahatım,
Eylemiyle sözüyle, kişi Hakka tapmalı,
Düşüncem bu minvalde, açıktır kanaatım.

Xêrê xweşi lı ve bê,
Em gıştin serı subê,
Dem veka awa dırıjı,
Çı dıbe xweşi bıbê.

OĞUL OĞUL

Oğul oğlu;
Yıldız oldum gökyüzüne açıldım,
Dane oldum yeryüzüne saçıldım,
İnsan oldum, varlıklardan seçildim,

TOPRAK

Dostum sanırdım toprağı
Gözetliyormuş tenimi,
Ruh taşırınca bardağı,
Haciz etti bedenimi.

Watenımı şimarı,...........Benim sözüm sizlere
Çiye nıwana şari,..........Ellere bir şey demem,
Bê suk ma nıveş benı,..Sivereksiz hastayız
Heme ca beno tari........Her yer karanlık oluyor